میان انبوه کارتون‌های قدیمی که می‌دیدیم کارتون‌های ژاپنی سردمدار بودند. انیمیشن‌هایی که کاراکترهای اصلی‌اش را نوجوانان تشکیل می‌دادند. این وسط یک ملوان کشتی داشتیم که مثل داستان‌های کلاسیک ادبیاتی که می‌خواندیم کمی بددهن بود (البته بددهنی‌هایش برای ما ممیزی می‌شد)، مقادیری شلخته و بی‌نظم بود ولی تا دلتان بخواهد دل مهربانی داشت. کارتون ملوان زبل جزو آن دسته از کارتون‌های خوبی بود که وقتی الان به عقب برمی‌گردیم حس می‌کنیم از دست‌ مدیران سختگیر آن موقع دررفته بود و برایمان پخش می‌کردند. بخصوص که ملوان زبل همیشه خدا یک پیپ هم گوشه لبش داشت!

عموما علاقه‌مندان به سینما اهمیت ویژه‌ای برای نظر منتقدان قایل می‌شوند. طبیعی است که غالب افراد ترجیح دهند خودشان فیلم را ببینند و درباره‌اش نظر بدهند اما نمی‌توان منکر تاثیر و نفوذ دیدگاه منتقدان بر بسیاری از سینمادوستان شد.

تام هوپر، کارگردان انگلیسی تا پیش از فیلم سخنرانی پادشاه چندان فیلمساز مهمی نبود اما با این فیلم یک‌باره مرزها را درنوردید. فیلمی که با بردن چهار جایزه مهم از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، فیلمنامه و بازیگر نقش اول مرد فاتح مطلق سینمای جهان در اسکار ۲۰۱۱ شد.

وودی آلن فیلمساز مشهور نیویورکی است. این نیویورکی بودنش بخشی به تولدش در شهر نیویورک برمی‌گردد و بخشی دیگر هم به فیلم‌های مهمش مثل «آنی هال» و «هانا و خواهرانش». فیلم‌هایی که در شهر نیویورک روایت می‌شدند و طبقه متوسط روشنفکر نیویورکی قهرمانانش بودند. وودی آلن از نیمه هزاره سوم فیلم‌هایش را در اروپا ساخت. تجربیاتی که به اندازه فیلم‌های نیویورکی‌اش موفق نبودند تا نوبت به فیلم نیمه شب در پاریس رسید.

همه ما آن لحظاتی را می‌شناسیم که نشسته‌ایم و یک فیلم را می‌بینیم در شرایطی که همه انگار عقل‌شان را سر فیلم از دست داده‌اند و شیفته و واله آن شده‌اند؟ بعد از تمام شدن فیلم شما ناامید با خودتان فکر می‌کنید که: همه‌اش همین بود؟ چه چیزی داشته که همه درباره‌اش دیوانه شده‌اند؟

در بخش کارتون‌های نوستالژیک وقتی درباره «جودی آبوت و بابا لنگ دراز» صحبت کردیم از یک سری انیمیشن‌های تحت عنوان «سری تئاتر شاهکار جهان» صحبت کردیم که توسط استودیوی انیمیشن نیپون تولید می‌شد. بخشی از محصولات تولیدی انیمه تلویزیون ژاپن که نسخه‌هایی از کتاب‌های ادبیات کلاسیک را هر سال به تصویر می‌کشند. کارتون باخانمان یا آن‌طور که میان مردم صدایش می‌کنند کارتون «پرین» جزو همین دسته است. کارتونی که سر دیدنش زیاد حرص خوردیم و هفته‌های طولانی صبر کردیم تا پرین سر و سامان بگیرد.

الکساندر پین در فیلم نبراسکا یک رابطه پدر و پسری درجه یک ارائه می‌کند. بازي درخشان بروس درن در نقش وودي گرنت برايش نامزدي اسكار به ارمغان آورد.

کمتر کسی در قدرت شگفت‌انگیز و معجزه‌وار موسیقی شک و تردید دارد. قدرتی که می‌تواند عجیب‌ترین و درونی‌ترین احساسات انسانی را ایجاد کند. موسیقی با همه توانمندی‌هایش به عنوان یکی از ابزارهای بیانی در سینما هم مورد استفاده قرار می‌گیرد.