بعد از فیلم سطحی «لاتاری» مهدویان دوباره با فیلم ماجرای نیمروز ۲: رد خون به اصل خویش بازگشته است: بازسازی تاریخی .

سینمای عاشقانه-جنایی، یا عشق‌هایی که در نهایت تبدیل به جنایت می‌شوند در جهانِ سینِما سابقه طولانی و پر و پیمانی دارند، مثل: «غرامت مضاعف» بیلی وایلدر، یا نمونه‌های متاخر و به روزتری مثل: «دختر گمشده» فینچر که فیلم قدر نادیده‌ای بود و هست. در جشنواره امسال با فیلمی به نام آشفته‌گی ساخته فریدون جیرانی روبه‌رو هستیم که قرار است از همین دست فیلم‌های سینمای عاشقانه-جنایی باشد. فیلمی که مانند عنوانش سراسیمه است و از آشفتگی بیش از حدی رنج می‌برد. شبیه شخصیت‌های فیلم که هیچ کدامشان انگیزه مشخص و واضحی برای انجام اعمال خشونت بارشان ندارند. فیلم و فیلمساز هم نمی‌توانند در نهایت خروجی درست و موفقی را به مخاطبشان تحویل دهند.

روز دوشنبه ۱۵ بهمن‌ماه در ششمین روز برگزاری سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر انیمیشن «بنیامین» و فیلم‌های سینمایی «یلدا»، «جمشیدیه» و «مردی بدون سایه» در پردیس سینمایی ملت برای اهالی رسانه به نمایش درآمدند و شاهد برگزاری نشست‌های خبری این آثار نیز بودیم.

فیلم «سرخپوست» دومین اثر بلند سینمایی نیما جاویدی است که از سال ۱۳۹۲ با ساخت فیلم «ملبورن» در سینمای ایران مورد توجه قرار گرفت.

در پنجمین روز برگزاری جشنواره فیلم فجر نشست‌های خبری چهار فیلم «طلا»، «خون خدا»، «شبی که ماه کامل شد» و «دلبند» برگزار شدند.

آنچه که در نگاه اول نظر من را به فیلم «درخونگاه» جلب کرد، تیتراژ ابتدایی فیلم بود. اول اینکه تقدیم شدن فیلم به مسعود کیمیایی که مثل فیلم قبلی کارگردان خبر از فیلمی می‌دهد که رنگ و بوی سینمای کیمیایی دارد و دوم موسیقی فیلم، که موسیقی هم حال و هوای فیلم‌های دهه شصت و هفتاد سینمای ایران و ویژه‌تر سینمای کیمیایی دارد؛ موسیقی که در طول فیلم هم زیاد می‌شنویم و حجم موسیقی در فیلم به عقیده من زیاد بود. قهرمان فیلم شخصیتی به نام رضا است که بعد از هشت سال زندگی در ژاپن و کار در آنجا، به ایران برمی‌گردد و فیلم روایتگر اتفاقات بعد از بازگشت رضا به ایران است.

روز شنبه ۱۳ بهمن‌ماه در چهارمین روز برگزاری جشنواره فیلم فجر شاهد برگزاری نشست‌های خبری فیلم‌های «زهرمار»، «روزهای نارنجی»، «مسخره باز» و «شب آفتابی» بودیم.

فیلم قصر شیرین ساخته رضا میرکریمی بعد از دو فیلم «امروز» و «دختر» که آثاری ناامیدکننده و ضعیف بودند، خوشبختانه خبر از بازگشت میرکریمی به یک مسیر متعادل‌تر دارد. فیلم هر چند نقاط ضعف زیادی دارد اما درنهایت تا انتها کش‌اش را حفظ می‌کند. بخش زیادی از این جذابیت هم به انتخاب بازیگران فیلم برمی‌گردد.